Spiegelneuronen kunnen dan dienen  als een soort communicatiemiddel tussen dansers en publiek. Het plaatst dans en beweging in een groter geheel. Het gaat over meer dan alleen een beweging. Hoe kan je via beweging over iets concreets communiceren? Bijvoorbeeld over de tijd waarin we leven. Die tijd is niet behapbaar. Mensen lopen met veel vragen rond. In mijn werk wil ik op bepaalde vragen inzoomen. Die vragen stellen is belangrijker dan zomaar een verhaal vertellen. In een van de wetenschappelijke studies die ik las, vond ik mooi kernbegrip: ‘shared space of action’. Die uitdrukking omschrijft precies wat er zo uniek is aan het theater is: de gezamenlijke ervaring die je daar ondergaat.

Gisten
Voor een avondvullende voorstellingen heb je in mijn geval acht weken de tijd. Maar dat is net genoeg om het materiaal voor de voorstelling te ontwikkelen. Om ergens diep in te duiken heb je geen tijd. Ik vind het belangrijk om eerst je onderwerp te onderzoeken. Maar dat is het probleem in Nederland, er is geen tijd om het te laten gisten, om te herkauwen. Als je beperkt de tijd hebt moet je snel beslissen, snel materiaal weggooien dat toch waardevol had kunnen zijn als je langer de tijd zou hebben om er op door te werken. Vergelijk het met innovatie in het bedrijfsleven. Daar leggen ze zich er bij neer dat als je wilt innoveren 90% van de investering maar 10% resultaat oplevert. Zo werkt het ook in de kunst. Als je voorruit wilt in ieder geval. Ik wil altijd een paar stappen vooruit zetten. Door te onderzoeken.

Realiteit
Alles blijft nog mogelijk. Het systeem bepaalt niet of we kunnen maken. Er zal altijd kunst gemaakt worden, maar of we daar nog wat aan verdienen, of het nog een volwassen beroepspraktijk zal zijn, daar zet ik serieuze vraagtekens bij. Wat ik me afvraag: Waar liggen de nieuwe financieringmogelijkheden waar over gesproken wordt? Ik zie ze niet. De politiek zegt: Zoek creatieve oplossingen. Dat is nu juist wat de kunstsector wil. Maar ik kan geen andere geldbronnen vinden als ze er niet zijn. Bovendien werk ik nu al heel hard zonder veel te verdienen. Waar gaat het dan nog over.

Mooie zin
‘Action comes from interaction.’ Heb ik zelf verzonnen.

Plek
New York. Daar bruist het. Vorige maand ben ik ook in China geweest. Ook fantastisch daar. Veel energievolle steden.

Boek
‘Skin. A Natural History.’  van Nina Jablonski. Het gaat over de ontwikkeling van ons begrip over de huid. In de 17de en 18de eeuw werd de huid nog gezien als iets dat open stond voor de buitenwereld. Pas later zijn we de huid gaan zien als iets dat ons lichaam afsluit.

En verder ....
Arno Schuitemaker werd in 2009 genomineerd voor de prestigieuze Dioraphte Encouragement Award. Intimiteit, confrontatie, kwetsbaarheid en risico zijn terugkerende elementen in het werk van deze jonge choreograaf. 'Blue tiger' is een krachtig duet waarin Schuitemaker doorbouwt aan zijn onderzoek naar de relatie tussen de mens en de steeds complexer wordende realiteit waarin hij leeft.

« lees minder