Fanatisme
Ik heb zelf veel gesport, heel fanatiek. Op een gegeven moment kwam ik er achter dat dat fanatisme een soort houvast biedt om ergens heel hard voor te gaan. Maar fanatisme maakt ook blind. Je stelt zomaar een doel en gaat er blind voor. Dan ga je voorbij aan je werkelijke drijfveren. Het is goed je zelf daar zo af en toe over te bevragen. Doe ik dit voor eigen gewin, of dien ik ook nog een belang voor mijn omgeving?

Succes
Succes heb je zelf in de hand, dat is het beeld in deze maatschappij. Het hoort bij het idee van de vrije markt. Als je er maar hard genoeg voor gaat, zul je succesvol zijn. Maar niet iedereen kan succesvol zijn. Als het de één heel goed gaat, gaat dat vaak ten koste van de ander.

Werkwijze
Mijn ideaalbeeld als theatermaker is om iets op te bouwen met een club mensen van binnen en buiten het theater. Een club mensen die werkt als een soort denktank. Een denktank die vragen stelt over de problemen van deze tijd, maar die ook verder durft te kijken. Die innovatief wil zijn. Wat mij betreft is die club van mensen groter dan een theatergezelschap.

Vooruitlopen
Over de samenleving van nu probeer ik niet cynisch te zijn en zeker niet moralistisch. Dat zorgt alleen maar voor polariteit. Ik wens een genuanceerd pleidooi zonder oplossing maar met een duidelijke vraag. Kunst moet een toegevoegde waarde zijn, iets dat vooruitloopt, dat durft vooruit te denken en conventies aan het licht brengt. Theaterstukken moeten niet alleen bevestigen van wat er al is. Het moet geen afgerond idee als uitgangspunt nemen, het idee moet ontstaan met de mensen met wie je op dat moment aan een voorstelling werkt. Als je iets maakt dan moet je zorgen dat je mensen boeit en verrast, met humor, en poëzie. Maar dat komt op de tweede plaats. Eerst moet je de juiste vragen stellen.

Realiteit
De regering begaat een vergissing. Het is belangrijk mensen de ruimte te geven om te groeien en kritisch te zijn, nieuwe wegen te zoeken. Daar houdt deze regering helemaal geen rekening mee. Ze denkt alleen maar op de korte termijn. Dat vind ik vreselijk, word ik boos van. We zorgen helemaal niet meer voor de ontwikkeling van onze kinderen. We korten op onderwijs, zorg en cultuur. Dat levert op de lange termijn geen geld op. Wat het lastig maakt: Wij kunnen ons niet verdedigen. In het economische kader valt kunst niet te verdedigen. 
Ik weet nog niet zo goed hoe het verder gaat. Ik ben niet zo goed in geld zoeken. Op het moment dat ik iets moois maak voel ik de waarde daarvan. Mensen willen betalen voor mooie dingen. Dat zal de redding zijn. In ieder geval moet je blijven investeren in experiment. Als je experimenteert mislukt er een hoop, maar met dat wat wel lukt zul je vooroplopen. Als je creativiteit stil zet bent je als maatschappij niet langer innovatief en flexibel. En je past je niet meer aan aan de omstandigheden. Je krijgt een steeds vervelender maatschappij.

Boek
'Out of our minds', van Ken Robinson. Omdat hij zo haarfijn aan het licht brengt hoe deze maatschappij creativiteit dood. Ik ben ook fan van Witold Gombrowicz. Zijn dagboeken zijn ongelooflijk mooi.

Plek
In de bossen, op de hei of aan het water. Een grasveldje met een frisbee is absoluut een favoriete plek van mij.

Mooie zin
‘Flauwekul is nooit amusement.’ Uit ‘De ingebeelde zieke’ van Molière .


« lees minder